Optymalizacja Ubezpieczen Spolecznych (ZUS)

Optymalizacja ZUS ma swoja podstawe w ROZPORZĄDZENIU RADY EWG NR 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 roku dajaca każdemu przedsiębiorcy z Polski gwarantowane, całkowite wyłączenie z krajowego systemu ubezpieczenia w ZUS po podjęciu pracy na etacie na rzecz spółki w UK.

W sytuacji, gdy osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę w Wielkiej Brytanii prowadzi swoją działalność gospodarczą w Polsce, podlegać będzie pod ustawodawstwo tego państwa, na terytorium którego wykonuje pracę najemną - czyli brytyjskiego. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14.06.1971r. wraz z nowelizacją z dnia 29.04.1999 r. brzmi następująco : pracownicy najemni i osoby prowadzące działalność na własny rachunek przemieszczające się we Wspólnocie powinni być objęci systemem zabezpieczenia społecznego tylko jednego Państwa Członkowskiego.

Rynek wewnetrzny Unii zostal zdefiniowany w art. 7a Traktatu Rzymskiego jako obszar pozbawiony granic wewnetrznych, na którym zagwarantowany jest swobodny przeplyw osób, dóbr, uslug oraz kapitalu. Jest to takze rynek o wymiarze socjalnym, na którym popiera sie wolna konkurencje. Wszystkie kontrole niezbedne dla zapewnienia przestrzegania przepisów odbywaja sie w ramach tego rynku i nie maja miejsca, gdy przekraczane sa granice panstwowe.

Funkcjonowanie rynku wewnetrznego opiera sie na czterech podstawowych zasadach.

1. Swobodny przeplyw towarów.
Zasada ta oznacza m.in. zniesienie cel miedzy panstwami czlonkowskimi, uwolnienie ruchu towarów od wszelkich ograniczen ilosciowych, zniesienie kontroli granicznych. W wyniku tych zmian Wspólny Rynek uzyskuje charakter jednolitego rynku wewnetrznego.

2. Swobodny przeplyw osób.
Zasada ta oznacza, ze pracownicy i osoby nie zatrudnione posiadaja prawo do pracy i korzystania ze wszystkich zdobyczy socjalnych w miejscu ich pobytu na takich samych warunkach jak rodzima sila robocza, bez wzgledu na ich przynależność panstwowa.

3. Swobodny przeplyw uslug.
Umozliwia on obywatelom Wspólnoty Europejskiej swiadczenie uslug poza granicami kraju ich zamieszkania, bez ograniczen wynikajacych z przynaleznosci panstwowej.

4. Swobodny przeplyw kapitalu.
Zasada ta dopuszcza ruch kapitalu miedzy krajami o róznych walutach. Z powodu wplywu na bilans płatniczy i tym samym na stabilnosc waluty danego kraju, przeplyw kapitalu miedzy wiekszoscia panstw członkowskich podlegal ograniczeniu. W 1998 r. Rada Unii Eurpejskiej podjela decyzje o calkowitej liberalizacji do 1 lipca 1990 r. ruchu kapitalowego w panstwach czlonkowskich Wspólnoty.